John en Inge van Raak vertellen het eerlijke verhaal

Van Raak 1

Foto: Eigen beeld

Dikbilkoeien: niet biologisch, toch een loeigoed leven

door Carina Noordervliet

Ik houd van een lekker biefstukje of een goede carpaccio. Toch zorgen de omstandigheden waarin koeien leven, en enge ziektes als mond- en klauwzeer en de gekkekoeienziekte, ervoor dat ik twijfel of ik wel moet blijven genieten van mijn geliefde lappie vlees. En dan is er ook nog de discussie over zogenaamde dikbilkoeien. Een ras speciaal gefokt op z’n, tja, dikke billen dus. Hoe erg is dit? En een andere vraag: is een stuk vlees alleen maar ‘goed’ als het biologisch is?

Van Raak 2

Foto: Natasja Noordervliet

Vooral die laatste discussie, rondom biologisch vlees, is een heikel punt. Slagers en boeren kunnen een keurmerk kopen als ze aan een aantal minimumvoorwaarden voldoen. Dieren moeten onder andere ruimte hebben, met regelmaat naar buiten gaan – hoe vaak en hoe lang hangt van het soort dier af – en het voer moet biologisch (gras, gras, gras en een beetje graan) zijn. Dieren mogen niet preventief medicijnen krijgen. Groeihormonen zijn helemaal uit den boze. Deze regelgeving zorgt ervoor dat het dier het beter heeft en (dus) beter smaakt, maar het maakt het vlees ook duur. Heel duur.

Van Raak 3

Foto: Eigen beeld

Vlees met een biologisch keurmerk

Vorige week was ik met mijn gezinnetje bij Het Betere BoerenBed op de Brabantse Hei. Een boerderij vol met verschillende soorten vleeskoeien en -stieren. De beesten stonden heerlijk in de wei en de stallen waren goed verzorgd. Er werd een kalfje geboren dat lekker apart bij mama werd gezet. Naar mijn idee moest dit wel vlees met een biologisch keurmerk zijn want als ze lekker leven – en zeer lekker smaken! – kon dat niet anders.

Van Raak 4

Foto: Eigen beeld

Niets was minder waar: boer John vertelde dat het alle gasten van zijn boerenbedrijf verbaast dat de koeien zo mooi leven op zijn boerderij en dat dit totaal niet overeenkomt met het beeld dat de media schetsten over de rundvleesindustrie. “Zelfs mensen die geen vlees (meer) eten, proberen uiteindelijk toch een biefstukje bij ons. En ze vinden het heerlijk”, aldus John.

Van Raak 5

Foto: Eigen beeld

Antibiotica

De dieren hebben een goed leven, met gras en buitenlucht. Ook worden ze niet preventief met antibiotica ingespoten. Mocht dit (door ziekte) toch noodzakelijk zijn, dan krijgen ze in strikt overleg met de dierenarts antibiotica. Vervolgens is er een wachttermijn voordat de koe geslacht mag worden, zodat het zeker is dat alle residuen uit het bloed en het vlees verdwenen zijn.

Het grootste verschil met biologische koeien is dat de voeding niet geheel biologisch is. Ze krijgen niet alleen maar gras en graan, ze worden ook bijgevoerd. De dikbilkoeien van deze boerderij hebben het ‘robuust’ keurmerk en de stieren een ‘beter leven’ keurmerk.

Dikbilkoeien onder vuur

“Deze keurmerken heb ik niet altijd gehad”, vertelt boer John. “Maar nu de vleesindustrie zo nadelig in de media komt, is het noodzakelijk om aan de consument te kunnen laten zien hoe wij met de beesten omgaan. Ik behandel de dieren precies hetzelfde als voor de keurmerken. Volgens de dierenbescherming mogen er 7 koeien in 1 stal. Bij mij waren dat er 5 en zijn dat er nog steeds 5. Ik zorg al jaren goed voor mijn vee, alleen moet ik het nu met een stempel laten zien.”

Van Raak 6

Foto: Eigen beeld

De Brabantse boer Boer kan natuurlijk niet voor elke boerderij spreken, maar hij weet wel dat de koeien en stieren goed in de gaten worden gehouden, als je in de supermarkt vlees koopt met een keurmerk.

Boer John loopt ook tegen een ander probleem aan: de dikbilkoeien die hij heeft staan, liggen onder vuur. Dit ras wordt speciaal gefokt en kan niet op een natuurlijke manier geboren worden. Alle kalfjes komen ter wereld via een keizersnee. Onder andere Wakker Dier, een organisatie die zich inzet voor dierenwelzijn, vindt dit onnatuurlijk en is hier fel op tegen.

Van Raak 7

Foto: Eigen beeld

Lekker vlees en een mooi leven

John kan er zich er niet zo druk om maken: “De dieren zijn er inderdaad op gefokt. Net zoals dat koeien gefokt zijn op grote uiers voor de melk. We halen meer en lekkerder vlees van deze koe. Dat is toch alleen maar mooi! Ze hebben een prachtig leven en ze lijden niet onnodig. Na een keizersnede zitten onze koeien vaak sneller weer op hun normale conditie dan bij een natuurlijke bevalling. En het is vooral voor het kalf beter: een natuurlijke bevalling is heel heftig voor zo’n dier. Ze staan sneller op hun poten, zijn fris en fruitig en kunnen direct lekker drinken bij de moeder. Hoe mooi is dat!’

Met zijn uitleg, maar ook vooral nu ik de passie en liefde van John voor zijn dieren heb gezien, eet ik weer met een gerust hart mijn stukje vlees.

Bron: De Telegraaf

 

Author: KDR

Share This Post On